BİR TAŞ OLMAYI NE DE ÇOK İSTEDİM
Bugün yağmur olmayı ne de çok istedim
Gazzeyi yakan ateşi söndürmek için
Bugün ateş olmayı ne de çok istedim
Çocukları vuran elleri yakmak için
Bugün Anka olmayı ne de çok istedim
Mirac’ın toprağına kanat çırpmak için
Selahaddin olmayı ne de çok istedim
Ve bugün ölmeyi ağlayan çocuklar için
Ey Kudüs, Gazze, Mekke ve Medine
Ömerler, Hamzalar, Yavuzlar nerede
Ne kadar yetimmişiz onlar uzaktayken
Koşan bir ulak olmayı ne de çok istedim
Bugün rüzgar olmayı ne de çok istedim
Zalime dur diyecek yiğitleri bulmak için
Taş olmayı ne de çok istedim bugün
Filistinli bir çocuğun son silahı olmak için
Ey Nebi, Ümmeti için hicrete çıkan elçi
Saflarımız dağınık, heyecanlarımız donuk
Mirasın, çocukların kurşuna dizilirken
Bir taş olmayı ne de çok istedim Ey Nebi.
TURHAN BOZKURT |