Acınası bakışlar ölçülmez basiret aynasında

İçi anlamadan dışa parke yapma beyhude

Bir göz hatırına çok gözlerin feda edildiği

Kahramanlık soluğu hassa odasında iken

Bekleyenler beklemeyi bilemezlerse

Merakın belkemiği kırılır, sancı sarar etrafı

Cila geçiren bakteri duygusu almışsa gafı

Zaman biraz daha inler, zamane tırnaklarda

Avuç açmada kavuşmak yoktur bu koridorda

Çetrefil sarmaşıklarıyla bahçede ilerleme

Ebabil sinesinde bir kapı teması

Sallanan direklerde sarmış bir boyama telaşı

Heyecanın patlayan köpükleri

Bir sabun temizliğini hatırlatamamakta;

Kem nazara dost olmuş gözler

Düğüm atarken minik hüzmelere

Beklesin gece yürüyen delikanlılar

Gündüz ağlayanların his tünelinde…

GÜRSEL ÇOPUR