KIYIYI ISKALAYAN DÜŞLER
Kelimesiz kalıyorum
sahilden dikenler topluyor eteklerini
uyarılmamış düşlere gebe ay
denizin sesinden telaş ve zikir yükseliyor
bir titremedir tutuyor hıçkırığımı
hayırlı haberler bekliyor gibiyim
neyin müjdesi bilemediğim bir şavk ile
tarak tarak bir gönül dizilimi ile
gecenin önüne dikiliyorum
hece hece akıyor hayat
serin bir düşünceden öteye atlıyorum
aklım tutmuyor yaşadıklarımı
burkuluyor çemberde sıkışan arzularım
yarım yaşadıklarımı hayat zannediyorum
sevinç/dünya ve hücuma kalkan bakışlar
bir gölgelik zaman diliminde
altın bir tepside görünüyor
masivaya baş kaldırıyorum
dilek/çe/siz tutunduğum hayatın
seyrine dalıyorum maviliklerinden
habersiz haz alıyorum
dilim yorulduğum rüyalarla meşgul
takılı kalıyorum
yoruluyorum
kefenin rengi ve yorgunluğum
geceye mühür ve çekiç
sabahlıyorum
ay doğuyor sahiden
neşeden
gözyaşlarıma hakim olamıyorum
M. ZAHİR ERTEKİN |