bu hezeyanda durmadan

sızlayan elim

bir yed-i beyza dileniyor

ateşi çemberinden geçiren

meçhul bir katresin dudağımda

ölümcül gülümseyen yanıma

ruhsuz elbisesin de dönüp duran

fazla gelen bır süs gibiyim sana

saltanatın bir ucuna tutunan

her yüzünde aynı ihtiras

senden sonra yarım sandığın

bütünlerin iftiharı

bir ıslık gibi, içi boş ve vehimle

korkuyu bastırmaya çalışıyor

mükemmel zaafım da acziyet

bu sırıtan şefkatine aşikar

saçımın her telinde ayrı hüküm

gururun ayaklarına yıkılıyor

son duası edilmiş toprakta

masum bir servet gıbı

takas ettiğim çelimsiz cesaret

bir yed-i beyza dilenen

bu ölümcül feraset